Αισθάνομαι κι ενοχές!

Σήμερα πληρώθηκε. Έκανε ανάληψη και πήγαμε να ψωνίσουμε στο Carrefour (που ότι θέλεις να βρεις, όλως παραδόξως ποτέ δεν βρίσκεις…. να χέσω το σούπερ μάρκετ της συμφοράς – χειρότερο κι από μίνι μάρκετ). Αγοράσαμε ότι αγοράσαμε και αισθανόμουν εντελώς ηλίθια όταν του ζήτησα χρήματα να αγοράσω μερικά αυγά και κιμά από διπλανό κρεοπωλείο. «Α, θες και λεφτά;» ήταν η δήθεν στ’αστεία ερώτησή του. Δεν το έδειξα αλλά αισθάνθηκα άσχημα. Φαντάζομαι ότι ένα τσικ χρειαζόταν για να μου πει «πήγαινε βγάλε τα χρήματα που έχεις στην τράπεζα να ψωνίσεις»! Το κατάπια και με βαριά καρδιά έκανα τα ψώνια, όπως και πολύ το σκέφτομαι αν πάω και στην λαϊκή να αγοράσω λαχανικά. Κι αυτό γιατί πριν λίγο προέκυψε άλλο θέμα. Από καιρό έχω χαλασμένη μια μικρή τηλεόραση που βγάζω στο μπαλκόνι και βλέπω τ’απογεύματα. Μία κλείνει μία ανοίγει. Ή τρεμοπαίζει η εικόνα ή χάνονται τα χρώματα… Γενικά κάνει διάφορα και σπάνια να πιάσει μια χαρά χωρίς διακοπές. Σκέφτηκα αφού μπήκαν χρήματα στο ταμείο του σπιτιού να πάω να την φτιάξω με τα ΔΙΚΑ ΜΟΥ χρήματα (ΔΩΡΟ, για να μην ξεχνιόμαστε), ώστε να μην χαλάσω από αυτά που πήρε σήμερα γιατί είναι να πληρωθούν υποχρεώσεις. Με το που το άκουσε αμέσως να μου πει: «κάτσε να δούμε τι θα γίνει μες την βδομάδα και πάρουμε λεφτά και την φτιάχνεις». Έμεινα μαλάκας μιλάμε! Τα λεφτά που περιμένει να πάρει και που προσωπικά τα έχω ξεχασμένα κι εντελώς ανύπαρκτα είναι μισθοί που χρωστάει στους εργαζόμενους ο πρώην εργοδότης του. Το πήγαν δικαστικά το θέμα κι όπως ενημερώθηκε κατά 99,9% θα τα πάρουν. Καλά μην φας… έχουμε γλαρόσουπα. Αυτό το 0,1% γιατί το προσπερνάει; Η περίπτωση η υπόθεση να καταλήξει σε αυτό το ποσοστό δεν παίζει;
Η τηλεορασούλα μου λοιπόν θα φτιαχτεί… ποτέ! Πέρα από αυτό αναρωτιέμαι με τι δικαίωμα θέλει να «βάλει χέρι» σε χρήματα-δώρο; Θέλω να αγοράσω γυαλιά πρεσβυωπίας που μου σπάσανε, θέλω να αγοράσω καμιά βερμούδα για κάθε μέρα που βαρέθηκα να μπαλώνω και να ξαναμπαλώνω τις παλιές και λιωμένες!
Με κάνει να αισθάνομαι πως ακόμη και στα τρόφιμα που αγόρασα εγώ δεν έχω καμιά δουλειά να «φάω» και να κόψω τον λαιμό μου να βρω να φάω!
Δεν την αντέχω αυτή την μιζέρια! Έχω τεράστια υπομονή, αλλά δεν μπορώ να στηρίξω τον εαυτό μου μόνη μου και δυστυχώς αυτές τις σκέψεις δεν θέλω να τις μοιραστώ με κανέναν απ’τον κύκλο μου, ούτε στον αδερφό μου, ούτε στην κολλητή μου φίλη.

Πνίγομαι…

Advertisements

3 comments on “Αισθάνομαι κι ενοχές!

  1. Δεν έχω να σου πω πολλά. Μόνο πως δεν είσαι μόνη σου και υπάρχουν άνθρωποι που ζουν τα ίδια και σε καταλαβαίνουν.
    Σε μένα αλλάζει ο άνδρας. Δεν είναι ο άνδρας μου, αλλά ο πατέρας μου.

  2. Ντρέπομαι να ζητήσω λεφτά και για σερβιέτες πια. Είναι προσωπική πολυτέλεια. Το φαγητό και πολύ μου είναι.

    • Δυστυχώς Χριστίνα μου όλο και κάποιος άνθρωπος μέσα στην οικογένεια αλλάζει. Όταν είναι γονιός όμως το πράγμα είναι και λίγο διαφορετικό. Με τα χρόνια αλλάζουν. Το’χω δει στην μάνα μου και τον πατέρα μου. Όταν όμως είναι ο άντρας σου ο σύντροφος σου ο συμπορευτής στην ζωή, η αλλάγη στον χαρακτήρα του κάπου σε βγάζει έξω απ’τα νερά σου και κυρίως όταν σε μια δύσκολη κατάσταση είναι καμιά φορά «τρεις λαλούν και δυό χορεύουν»!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s