Μας τα’παν άλλοι….

Από καρδιάς Χαρούμενες Γιορτές!

Και να που ήρθαν τα Χριστούγεννα. Και γενικά υπάρχει μια γενική κατήφεια. Προσωπικά κατέβηκα από κάτω κλείδωσα την αυλόπορτα γιατί δεν υπάρχει διάθεση να δώσω έστω και 20λεπτο σε κάθε αλλοδαπό και ημεδαπό πιτσιρίκι που θα μπουκάρει με τα τριγωνάκια να μου πει τα κάλαντα! Τα κάλαντα τα ακούμε άλλωστε εδώ και κάτι μήνες και όσο περνάνε οι μέρες όλο και περισσότερο τα νιώθουμε να μας πέφτουν βαριά. Πήγα να πληρώσω λογαριασμούς και πρόσεξα πως αρκετά καταστήματα είχαν κλείσει, αρκετά δεν είχαν κόσμο όπως είχαν πέρσι και πρόπερσι (κάθε πέρσι και καλύτερα). Ο κόσμος φέτος θα την βγάλει με τα παλιά του ρούχα. Και καλά θα κάνει άλλωστε! Μάθαμε τώρα να αγοράζουμε ένα ρούχο να το φοράμε μόνο μια σεζόν και τέλος… Αυτά είναι κινήσεις του νεόπλουτου νεοέλληνα, που τώρα με τα τερτίπια των μεγάλων οφείλει να ξεχάσει και να βάλει πρόγραμμα στην ζωή του και να μετρά ακόμη και το λεπτάκι του ευρώ. Γενικά εκείνο το μάθημα της Οικιακής Οικονομίας που κάναμε κάποτε στο Γυμνάσιο και θεωρούσαμε περιττό, τώρα αρχίζει να φαίνεται χρήσιμο. Που λέτε σχεδόν μηδενική η κίνηση στα καταστήματα αλλά οι τράπεζες είχαν ουρές! Ναι – ναι! Όχι ότι πήγαιναν όλοι για καταθέσεις, όλοι με τα χαρτιά στο χέρι για πληρωμή υποχρεώσεων. Κανείς δεν κρατούσε τσαντούλες με δωράκια… Περιττές και πολυέξοδες πολυτέλειες αυτά! Ξενόφερτες συνήθειες που καθιέρωσε η νεώτερη γενιά! Εγώ θυμάμαι που μικρή μας έστελνε με τον αδερφό μου η μάνα μου και πηγαίναμε γλυκά στου συγγενείς. Ήταν έθιμο η ανταλλαγή γλυκών και παράλληλα τσιμπούσαμε και χαρτζιλικάκι για τις γιορτές από θείους και από θείες. Αυτό το έθιμο σπάνια επικρατεί και σχεδόν είναι ξεχασμένο… Και θα παραμείνει γιατί αν κάποτε ο φούρνος της γειτονιάς έπερνε ελάχιστα για τα ψηστικά της λαμαρίνας με τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα της κάθε νοικοκυράς, τώρα ούτε και στον φούρνο της γειτονιάς μπορείς να πας… Γενικά το να φτιάξεις γλυκά έχει κόστος: τα υλικά πανάκριβα, το ρεύμα πανάκριβο… και τελικά την βγάζουμε με τα έτοιμα του σούπερ μάρκετ που είναι παρασκευασμένα από δεύτερο χέρι… Τι θέλω να πω; Νομίζετε ότι κάθε μεγάλο εργαστήριο ή βιομηχανία που κάνει ζύμες και γλυκά, σπαταλά έτσι τα υλικά; Παραγγελίες αν δεν φύγουν και απλά κάτσουν στις αποθήκες αμέσως αποσυσκευάζονται και όλα αυτά: μπισκότα, κουλουράκια, φρυγανιές καταλήγουν και γίνονται αλεύρι και με αυτό φτιάχνουν νέα γλυκίσματα: κουραμπιέδες και μελομακάρονα (μιας και είναι της εποχής). Ένιγουεϊ κάπως πρέπει κι ο απλός ταπεινός βιομήχανος να κάνει την οικονομία του. Δεν με ενοχλεί αυτό όμως, αλλά απλά καμιά φορά είμαστε και λίγο μοναχοφάηδες και ξεχνάμε να δούμε τι περιέχει το κάθε γλυκό κι ενώ είμαστε σε νηστεία τελευταία μέρα βλέπουμε ότι το μελομακάρονο που τρώγαμε ήταν αρτίσιμο!!!
Πληρώθηκε το δώρο του ο άντρας μου και τον μισθό του κι έκανα τα κουμάντα μου: «πας καλά πως θα την βγάλουμε»; Με ρώτησε όταν τον φάκελο με το δώρο του ζήτησα να μην τον ανοίξει και να τον βάλει στο ταμείο όπως είναι και με το μισθό του έβγαλα να πληρώσουμε τις υποχρεώσεις του Δεκεμβρίου και του Ιανουαρίου. «Κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε» του απάντησα. Τέτοιες μεγαλειώδεις στιγμές ζούμε πλέον στο σπίτι μου! Αυτά …και εις άλλα με υγεία!

Άντε Καλές γιορτές να έχουμε και το 2011 να κάτσει στην πλάτη των 300 βαριά κι ασήκωτη! Περαστικά μας!

Advertisements

3 comments on “Μας τα’παν άλλοι….

  1. εγραφα το πρωι σε αλλη καταχωρηση πως αυτες τις ημερες γιορτης μπορουμε να επιλεξουμε εμεις πως θα αισθανθουμε.
    Για παραδειγμα -μιας και κανεις αναφορα στο κειμενο σου- οι γονεις μας οχι μονο φορουσαν περσινα ρουχα και ανταλασσαν γλυκα, αλλα δεν ηταν και ποτε μιζεροι και συνεχως απαισιοδοξοι.
    Οχι οπως εμεις, οχι οπως αυτο το κειμενο…
    Κανε τη διαζειριση σου φιλε μου οπως εσυ νομιζεις, ομως αν τελικα σταματησεις να μιζεριαζεις κατα τα προτυπα του μεσου ελληνα, στο τελος θα διαπιστωσεις πως τελικα, ισως περνας καλυτερα (με τα ιδια λεφτα).
    Ευλογημενα Χριστουγεννα :[

  2. Ούτε μέσα στο μυαλό μου να ήσουν βρε Σαντρινάκι. Καλές (όσο γίνεται) γιορτές. Υπομονή. Εγώ θεωρώ δώρο από το Θεό που ακόμα μπορώ να πληρώνω τους λογαριασμούς. Καλά για ψώνια και δώρα δε γίνεται λόγος εφόσον αυτά έχουν καταργηθεί εδώ και καιρό.Προσπάθησα να βάλω στην άκρη το δώρο της γυναίκας μου αλλά τελικά δε γίνεται. Με το ζόρι θα κρατήσουμε 200 ευρά για να πληρώσω την ασφάλεια του αυτοκινήτου τον άλλο μήνα. Την υγεια μας να έχουμε. Τι να πω άλλο; Μακάρι ο Άι Βασίλης να μας φέρει φέτος για δώρο αντοχή, υπομονή, κουράγιο και καμιά δουλειά αν γίνεται. Τίποτε άλλο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s